Το μπάνιο του μωρού

Τις πρώτες ημέρες της ζωής του μωρού σας θα το καθαρίζεται μόνο τοπικά με μια ζεστή, υγρή πετσέτα. Πλένετε συχνά το πρόσωπο και τα χέρια του μωρού και καθαρίζετε πολύ καλά την ουρογεννητική περιοχή μετά από κάθε άλλαγμα της πάνας.

Μέχρι την 20ή ημέρα ζωής   θα καθαρίζετε την περιοχή του ομφαλού του μωρού καθημερινά με οινόπνευμα 3-4 φορές την ημέρα. Δεν θα τον καλύπτετε με την πάνα, για να μπορεί να αερίζεται και να ξεραθεί πιο γρήγορα. Αν παρατηρήσετε ότι βγάζει πύον, έχει κοκκινίσει ή ματώσει, να ενημερώσετε τον παιδίατρο.

Όταν ο ομφάλιος λώρος ξεραθεί και πέσει και η περιοχή επουλωθεί, μπορείτε να αρχίσετε να πλένετε το μωρό σε μπανιέρα (10 – 15 ημέρες μετά την γέννηση). Όσο είναι μικρό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον νιπτήρα του μπάνιου ή της κουζίνας ή μια πλαστική μικρή μπανιέρα.

Δεν είναι απαραίτητο να πλένετε το μωρό σας κάθε ημέρα. Τρεις φορές την εβδομάδα είναι αρκετά για τον πρώτο χρόνο. Το συχνό πλύσιμο μπορεί να ξεράνει το δέρμα του μωρού.

Μερικά μωρά βρίσκουν το ζεστό νερό πολύ ανακουφιστικό. Στην περίπτωση αυτή αφήστε το να το απολαύσει. Άλλα όμως μωρά κλαίνε έντονα με την διαδικασία του μπάνιου. Στην περίπτωση αυτή, κάντε όσο μπορείτε πιο γρήγορα. Το μπάνιο δεν χρειάζεται να κρατά πολύ χρόνο. Πέντε λεπτά είναι αρκετά για να πλύνετε το μωρό σας πριν να κρυώσει το νερό.

Στην αρχή, όταν θα κάνετε μπάνιο στο μωρό σας, μπορεί να σας φανεί λίγο τρομακτικό. Χρειάζεται πρακτική και εμπιστοσύνη στον εαυτό σας για να χειριστείτε ένα βρεμένο, γεμάτο με σαπουνάδες και συνεχώς κινούμενο μικρό πλασματάκι. Μείνετε ήρεμες και κρατήστε γερά το μωρό σας.

Ασφάλεια στο μπάνιο

·          Μην αφήνετε το μωρό σας χωρίς επίβλεψη, ακόμη και για ένα λεπτό. Αν κτυπήσει το θυροτηλέφωνο ή το τηλέφωνο και πρέπει να απαντήσετε, τυλίξτε το μωρό σε μια πετσέτα και πάρτε το μαζί σας. Ένα μωρό μπορεί να πνιγεί σε λιγότερο από 3 cm νερό και σε λιγότερο από ένα λεπτό.

·          Μην βάζετε το μωρό στο μπανάκι, όταν το νερό εξακολουθεί να τρέχει από την βρύση (το νερό αθροίζεται γρήγορα ή μπορεί να είναι πολύ ζεστό).

Πως θα κάνετε μπάνιο στο μωρό σας

1.     Μαζέψτε όλα αυτά που θα χρειαστείτε για το μπάνιο (σαμπουάν, αφρόλουτρο, πετσέτες, πάνα, ρούχα).

2.    Ανάψτε μια πηγή θερμότητας στο μπάνιο μισή ώρα πριν αρχίσετε το μπάνιο του μωρού. Η θερμοκρασία του μπάνιου πρέπει να είναι ανεκτά ζεστή, έτσι που το μωρό δεν θα κρυώνει.

3.      Γεμίστε το μπανάκι με ζεστό νερό περίπου 8 με 10 εκατοστά. Επειδή η επιδερμίδα του μωρού είναι πολύ ευαίσθητη, το νερό δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ ζεστό ούτε όμως και κρύο. Θα το δοκιμάζετε με τον αγκώνα σας ή με το εσωτερικό μέρος του καρπού, ώστε να είναι χλιαρό γύρω στους 36 βαθμούς Κελσίου. Το θερμόμετρο δεν είναι αξιόπιστος τρόπος για να ελέγχετε τη θερμοκρασία.

4.    Φέρτε το μωρό στο μπάνιο, γδύστε το τελείως και κρατήστε το για λίγο στην αγκαλιά σας, ώστε να νιώσει ασφαλές. (Αν το μωρό κλαίει κάθε φορά που κάνει μπάνιο, στην αρχή μην βγάλετε την πάνα του. Μπορεί να του δίνει την αίσθηση μεγαλύτερης ασφάλειας στο νερό.)

5.     Βάλτε το μωρό σιγά σιγά στο νερό,  πρώτα τα πόδια του, στηρίζοντας με το ένα χέρι τον αυχένα και το κεφάλι και με το άλλο το σώμα του. (Αν κάνετε μπάνιο το μωρό μαζί με το σύντροφό σας, μπορεί να το κρατά εκείνος, ενώ εσείς το πλένετε). Συνεχίζοντας να κρατάτε το κεφαλάκι αφήστε το σώμα του μέσα στο μπανάκι και με το ελεύθερο χέρι ξεκινήστε το πλύσιμο. Ρίχνετε συχνά πάνω του νερό από το μπανάκι για να μην κρυώνει.

6. Χρησιμοποιείστε μαλακό σαπούνι και μικρή ποσότητα (πάρα πολύ θα ξεράνει το δέρμα του μωρού). Πλύνετε το μωρό με το χέρι σας ή με μια μικρή πετσέτα ή με φυσικό σφουγγάρι, ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω, μπροστά και πίσω.

7. Αρχίστε πλένοντας το κεφάλι (μαλλιά) και μετά το σώμα με μια βρεμένη και σαπουνισμένη πετσέτα. Ξεπλύνετε το σαπούνι από την πετσέτα και χρησιμοποιήστε την για να καθαρίσετε τα μάτια και το πρόσωπο. Αν στις γωνίες της μύτης και των ματιών έχει μαζευτεί αποξηραμένη βλέννη, βρέξτε την αρκετές φορές για να μαλακώσει, πριν την απομακρύνετε.

8.      Ξεπλύνετε το μωρό καλά με άφθονο νερό. Στη συνέχεια πολύ προσεκτικά σηκώστε το μωρό έξω από το μπανάκι με το ένα σας χέρι να υποστηρίζει το κεφάλι και τον λαιμό του μωρού και το άλλο σας χέρι να υποστηρίζει τον ποπό του. Προσέξτε - Τυλίξτε το δάκτυλά σας γύρω από ένα μηρό του μωρού. (Τα μωρά γλιστράνε όταν είναι βρεμένα.) Αν υπάρχει δυνατότητα, ζητήστε βοήθεια από άλλο άτομο και δώστε του το μωρό να το βάλει σε μια στεγνή πετσέτα.

9.      Τυλίξτε το μωρό σας σε μια μεγάλη πετσέτα και σκουπίστε το απαλά (όχι τρίψιμο). Αν το δέρμα του μωρού ξεφλουδίζει ακόμη από την τοκετό, μπορείτε να απλώσετε μια ενυδατική λοτιόν μετά το μπάνιο. Βάλτε γρήγορα μια καθαρή πάνα, για να αποφύγετε τα ατυχήματα. Ντύστε το μωρό.

Συμβουλές

1.   Η καλύτερη ώρα για μπάνιο είναι βράδυ, πριν το τελευταίο γεύμα, πράγμα που βοηθάει το μωρό να χαλαρώσει και να κοιμηθεί πιο εύκολα.

2.      Στο εμπόριο υπάρχει ειδική πετσέτα - βάση που τοποθετείται μέσα στο μπανάκι.

3.     Το παιδικό σαμπουάν πρέπει να έχει σύνθεσή που να μην προκαλεί τσούξιμο στα μάτια και να μην ερεθίζει το δέρμα του τριχωτού της κεφαλής.

4.      Να του μιλάτε γλυκά και καθησυχαστικά και οι κινήσεις σας να είναι απαλές και καθόλου βιαστικές ή απότομες.

5.     Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια μεγάλη πλαστική κανάτα, την οποία έχετε γεμίσει με νερό στη σωστή θερμοκρασία.

6.   Το εξωτερικό πτερύγιο των αυτιών και το σημείο πίσω από τους λοβούς θα τα σκουπίστε με την άκρη της πετσέτας, στεγνώνοντας τα όσο καλύτερα μπορείτε.

7.      Μη χρησιμοποιείτε μπατονέτα για να καθαρίσετε τον ακουστικό πόρο, γιατί υπάρχει κίνδυνος να σπρώξετε την κυψελίδα πιο βαθιά.

8.   Αν στην αρχή δεν αρέσει στο μωρό το μπάνιο και αντιδρά με κλάματα, μην επιμένετε. Καθαρίστε το τοπικά με νερό και ξαναδοκιμάστε αρκετές μέρες αργότερα.

http://www.babycenter.com/2_how-to-give-your-newborn-a-bath_1486858.bc

Ο δείκτης UV

Ο δείκτης UV αναπτύχθηκε το 1994. Ο δείκτης αυτός προβλέπει την ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας για την επόμενη ημέρα με βάση την θέση του ήλιου, την κίνηση των σύννεφων, το υψόμετρο, τα δεδομένα για το όζον και από άλλους παράγοντες.

Υπολογίζεται  με βάση τις επιδράσεις σε τύπους δέρματος που παθαίνουν εύκολα εγκαύματα.

Οι υψηλοί αριθμοί προβλέπουν μεγαλύτερης έντασης υπεριώδους ακτινοβολίας στη διάρκεια του μεσημεριού :

·      0 έως 2 ελάχιστη

·      3 έως 4 χαμηλή

·      5 έως 6 μέτρια

·      7 έως 9 υψηλή και

·      10 ή μεγαλύτεροι, υψηλή

Στρατηγικές προφύλαξης από τον ήλιο πρέπει να εφαρμόζονται ακόμη και σε ελάχιστα επίπεδα του δείκτη UV και αυστηρότερα μέτρα πρέπει να χρησιμοποιούνται καθώς αυξάνει ο δείκτης  UV (πχ αποφεύγοντας την έκθεσης στο εξωτερικό περιβάλλον από 10 πμ έως 4 μμ, αν ο δείκτης είναι 7 ή μεγαλύτερος).

Ο δείκτης είναι διαθέσιμος στο ίντερνετ στις τοποθεσίες καιρού, στις εφημερίδες.

Ο δείκτης πρέπει να χρησιμοποιείται για να προγραμματίζονται οι εξωτερικές δραστηριότητες.

Πρέπει το παιδί μου να φοράει γυαλιά ηλίου;

Για τους περισσότερους ενήλικες καλοκαίρι σημαίνει και  να φοράνε γυαλιά ηλίου. Πολλοί γονείς θέλουν τα παιδιά τους να φοράνε γυαλιά, επειδή ανησυχούν για την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας στα μάτια των παιδιών τους.

Τα βρέφη και μικρά παιδιά πρέπει να φοράνε γυαλιά, όταν βρίσκονται έξω στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα ή σε έντονη ηλιοφάνεια, όπως στις παραλία, στην πισίνα ή στο χιόνι για σκι.

Τα βρέφη και τα παιδιά έχουν έλλειψη χρωστικής στον φακό των ματιών, η οποία βοηθάει στο φιλτράρισμα της υπεριώδους ακτινοβολίας με συνέπεια περισσότερη ακτινοβολία να φθάνει στον αμφιβληστροειδή  χιτώνα του ματιού στο μικρό μωρό από ότι σε ένα ενήλικα.

Ο καταρράκτης και η εκφύλιση του αμφιβληστροειδή  που εκδηλώνονται στην ηλικία των 70 χρόνων, πιστεύεται ότι οφείλονται στην άθροιση της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία στην διάρκεια ζωής του ανθρώπου.

Τα γυαλιά προστατεύουν από το εκτυφλωτικό φως του ήλιου και από την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία.

Προσέξτε όταν αγοράζετε γυαλιά ηλίου για τα παιδιά:

 

·      Τα γυαλιά ηλίου πρέπει να απορροφούν το 97% έως 100% όλου του φάσματος της υπεριώδους ακτινοβολίας (UV). Κοιτάξτε την ετικέτα.

·      Η τιμή δεν είναι δείκτης προστασίας. Τα ακριβά γυαλιά δεν προσφέρουν απαραίτητα και την καλλίτερη προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία. Υπάρχουν και φθηνά γυαλιά που προσφέρουν 100% προστασία, αρκεί να τα πάρετε από οπτικά καταστήματα που γνωρίζουν το θέμα.

·      Οι φακοί δεν πρέπει να είναι παραμορφωμένοι ή κατεστραμμένοι. Ο σκελετός να είναι στρογγυλός και από εύκαμπτο υλικό – προστασία σε περίπτωση πτώσης.

·      Αν το παιδί αντιστέκεται, μην το πιέζετε. Το καπέλο με γείσο μειώνει σε μεγάλο βαθμό την έκθεση των ματιών και του γύρω δέρματος από την υπεριώδη ακτινοβολία.

·      Τα βρέφη μικρότερα των έξι μηνών δεν χρειάζονται γυαλιά, αλλά πρέπει να προστατεύονται με καπέλα, ομπρέλες και με το σκέπασμα του καροτσιού. Το καπέλο από μόνο του μπορεί να μειώσει την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία σε ένα παιδί που βρίσκεται σε καρότσι κατά 30%.

·      Αφήστε το παιδί να διαλέξει μόνο του τα γυαλιά. Είναι πιο πιθανό ότι θα τα φοράει.

·      Φοράτε και εσείς γυαλιά ηλίου, γιατί θα προσπαθήσει να σας μιμηθεί.

·      Μην αγοράζετε γυαλιά για τα παιδιά από μικροπωλητές, αλλά από τα ειδικά καταστήματα οπτικών που θα σας δώσουν τις σχετικές πληροφορίες για τους φακούς.

Πόσο σκούρος πρέπει να είναι ο φακός;

Είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Όμως, μην θεωρείτε ότι όσο πιο σκούρος είναι ο φακός, τόσο καλλίτερη η προστασία. Η προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία προέρχεται από χημική επικάλυψη των φακών, όχι από το χρώμα τους. Η βαφή ελαττώνει το εκτυφλωτικό φως (υπέρυθρες ακτίνες), αλλά όχι την υπεριώδη ακτινοβολία.

Διαλέξτε μέτριας απόχρωσης φακούς. Οι φακοί με ανοιχτή απόχρωση δεν προσφέρουν άνεση στον λαμπερό ήλιο, ενώ οι σκούροι φακοί  αναγκάζουν τις κόρες των ματιών να διαστέλλονται επιτρέποντας την υπεριώδη ακτινοβολία να φθάσει στον αμφιβληστροειδή.

Πρέπει τα παιδιά που τους αρέσουν τα γυαλιά να τα φοράνε για πολύ χρόνο;

Οι ειδικοί προειδοποιούν τους γονείς ότι η όραση των παιδιών τους  για να αναπτυχθεί σωστά χρειάζεται να υπάρχουν καθαρές και καλώς ορισμένες εικόνες. Όταν το φως ελαττώνεται τότε μειώνεται και η αντίθεση. Αν το παιδί φορά τα γυαλιά ηλίου υπερβολικά μπορεί να εμποδίσει την φυσική ανάπτυξη της όρασης.

Προστασία από την έκθεση στον ήλιο

 Αδιάσειστα στοιχεία συνδέουν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο στην πρώιμη παιδική ηλικία με την ανάπτυξη καρκίνου του δέρματος αργότερο στην ενήλικο ζωή.

Η συχνότητα όλων των καρκίνων του δέρματος έχει αυξηθεί στην σημερινή εποχή.

Ο κίνδυνος για ανάπτυξη μελανώματος των νεογέννητων στη σημερινή εποχή   1:33, ενώ ο κίνδυνος για τα παιδιά που γεννήθηκαν το 1935 ήταν 1:1500.

Τα βρέφη (μικρότερα του 1 χρόνου) και τα νήπια (1 – 3 χρόνων) είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην υπεριώδη ακτινοβολία, λόγω χαμηλότερων επιπέδων μελανίνης, λεπτότερης κεράτινης στιβάδας και μεγαλύτερη σχέση επιφάνειας σώματος/ μάζα σώματος.

Η στάση των γονιών ότι το μαυρισμένο παιδί φαίνεται υγιέστερο και η αντίληψη των εφήβων ότι το μαύρισμα αυξάνει την γοητεία μπορεί να συμβάλλουν στην αναιτιολόγητη παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο.

Η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία είτε για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε για μικρά διαστήματα προκαλεί την ανάπτυξη:

·      Εγκαύματος

·      Μελανώματος στο δέρμα

·      Βασικοκυτταρικού καρκινώματος

·      Έγχρωμων σπίλων

·      Υπέρχρωσης του δέρματος στους ενήλικες και την υποχώρηση της στη διάρκεια του χειμώνα

·      Τοπικής ανοσοκαταστολής

·      Μακροχρόνιους κινδύνους επιταχυνόμενης γήρανσης

Μέτρα προστασίας από τον ήλιο

Για μωρά μικρότερα από 6 μηνών:,  

Αν το μωρό σας είναι μικρότερο από 6 μηνών η πρώτη σας επιλογή είναι να το

κρατήσετε μακριά από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία. Προστατέψτε το μωρό σας από την έκθεση στον ήλιο ντύνοντας το με ελαφρά προστατευτικά ρούχα (όχι αραιουφασμένα), φορώντας στο κεφαλάκι του καπέλο με γείσο και εφαρμόζοντας αντηλιακή κρέμα σε μικρή ποσότητα στα μέρη που δεν καλύπτονται από τα ρούχα πχ πρόσωπο.

Για μωρά μεγαλύτερα από 6 μηνών:

·      Αποφυγή του ήλιου ειδικά τις μεσημεριανές ώρες

·      Να φοράνε ρούχα προστατευτικά και καπέλα

·      Αναζήτηση σκιάς

·      Γυαλιά ηλίου με προστασία από τις υπεριώδεις ακτινοβολίες UVA/UVB

·      Αντηλιακό

Πότε επιτρέπεται η χρήση αντηλιακής κρέμας σε ένα βρέφος;

Η χρήση αντηλιακής κρέμας επιτρέπεται για μωρά μεγαλύτερα από την ηλικία των 6 μηνών. Τα  μικρότερα μωρά πρέπει να προστατεύονται από τον ήλιο με τα συνήθη μέτρα αντηλιακής προστασίας. 

Επιτρέπεται η χρήση μικρής ποσότητας αντηλιακού στα μωρά κάτω των 6 μηνών σε τμήματα του σώματος που δεν καλύπτονται από τα ρούχα.

Αντηλιακά

Φωτοπροστατευτικά μέτρα συνιστώνται για όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από τον τύπο του δέρματος

·      Τα αντηλιακά παραμένουν τα πρωταρχικά μέσα προστασίας από τον ήλιο για τα παιδιά και τους ενήλικες.

·      Τα αντηλιακά είναι τα μοναδικά μέσα προστασίας από τον ήλιο που έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν από τον καρκίνο του δέρματος.

·      Όταν επιλέγετε αντηλιακό, επιλέξτε αντηλιακό  ευρέως φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον 15.

·      Εφαρμόστε άφθονη ποσότητα και επαναλαμβάνετε κάθε 2 ώρες ή πιο συχνά αν το παιδί βρέχεται στο νερό ή ιδρώνει.

·      Χρησιμοποιείστε αντηλιακό με φυσικά φίλτρα, όπως το οξείδιο του ψευδαργύρου και το διοξείδιο του τιτανίου. Είναι αρκετά αποτελεσματικά και δεν έχουν τις παρενέργειες των χημικών φίλτρων.

·      Η χρήση αντηλιακού μειώνεται απότομα στις ηλικίες μεταξύ 9 και 15 χρόνων. Η εκπαίδευση των παιδιών στη χρήση του αντηλιακού σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους είναι καθήκον όλων μας.

Το αντηλιακό για τα βρέφη πρέπει να πληροί κάποιες προϋποθέσεις;

·      Πρέπει να έχει επαρκή προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία

·      Να μην ερεθίζει το δέρμα και τα μάτια

·      Να έχει καλή αισθητική ποιότητα που να ενθαρρύνει την χρήση του από τους γονείς των παιδιών

·      Να είναι σταθερό στο φως

·      Να εφαρμόζεται εύκολα

Ανεπιθύμητες ενέργειες αντηλιακών (κυρίως στους ενήλικες)

·      Είναι μικρής διάρκειας

·      Ερεθιστική δερματίτιδα

·      Αλλεργική δερματίτιδα

·      Κνίδωση

·      Φωτοευαισθησία

·      Ακμή

Δυσκοιλιότητα στα βρέφη

Νομίζετε ότι το μωρό σας μπορεί να έχει δυσκοιλιότητα;

Οι γονείς έχουν την τάση να ανησυχούν, όταν βλέπουν αλλαγές στις κενώσεις του μωρού τους. Αυτό συνήθως παρατηρείται γύρω στις 4 – 6 εβδομάδες της ζωής. Στην ηλικία αυτή, η συχνότητα των κενώσεων του μωρού μειώνεται (ειδικά στα μωρά που θηλάζουν).

Η μείωση των κενώσεων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το μωρό έχει δυσκοιλιότητα. Καθώς το μωρό μεγαλώνει, το έντερο του ωριμάζει και μπορεί να αφομοιώνει και να απορροφά καλλίτερα τα θρεπτικά συστατικά από το γάλα, αφήνοντας λιγότερο υπόλειμμα, άρα λιγότερες κενώσεις.

Επίσης μπορεί να έχετε παρατηρήσει ότι το μωρό ζορίζεται, όταν έχει κένωση ή βγάζει αέρια. Αρκετοί γονείς αυτό το συνδέουν με δυσκοιλιότητα. Είναι έτσι;

Τα βρέφη πραγματικά εργάζονται πολύ σκληρά για να έχουν κένωση του εντέρου, για το λόγο αυτό το ζόρισμα την ώρα της κένωσης δεν είναι απαραίτητα και σημείο ανησυχίας, ακόμη και όταν το μωρό κλαίει ή κοκκινίζει στο πρόσωπο. Φανταστείτε ότι αδειάζετε το έντερο σε ύπτια θέση, θα καταλάβετε την προσπάθεια που καταβάλλει το μωρό. Καθώς το μωρό σφίγγεται, μαθαίνει ποιοι μύες βοηθούν και πως στην κένωση.

Το ζόρισμα, το γρύλισμα και το βογγητό παρατηρείται συχνά, όταν τα νεογνά έχουν κένωση, ιδιαίτερα γύρω στις  4 -  6 εβδομάδες της ζωής. Το μωρό σας ανακαλύπτει τις αισθήσεις του σώματος. Με τον χρόνο το ζόρισμα μειώνεται.

Όταν το μωρό θηλάζει, είναι φυσιολογικό να υπάρχουν λίγες ή καθόλου κενώσεις;

Εξαρτάται από την ηλικία του μωρού. Στον πρώτο μήνα της ζωής οι λίγες κενώσεις σημαίνουν ότι το μωρό δεν τρέφεται καλά. Μετά τον πρώτο μήνα της ζωής, επειδή το μητρικό γάλα αφομοιώνετε σχεδόν όλο, αφήνοντας ελάχιστο υπόλειμμα για να περάσει από το έντερο, οι κενώσεις του μωρού μπορεί να είναι ελάχιστες, - ακόμη και μια φορά την εβδομάδα.

Τι θεωρούμε φυσιολογικό;

Για τα βρέφη που θηλάζουν:

·          Οι κενώσεις τους είναι φυσιολογικά μαλακές ή υδαρείς

·          Το χρώμα τους είναι κίτρινο ή μουσταρδί ή σαν πορτοκάλι με μικρά λευκά στίγματα που μοιάζουν με σπόρους.

·      Η συχνότητα τους κυμαίνεται από μια σε κάθε γεύμα έως μια ή δύο φορές την εβδομάδα

·    Τα βρέφη που θηλάζουν σπάνια έχουν δυσκοιλιότητα γιατί το μητρικό γάλα αφομοιώνεται σχεδόν 100%

Για τα βρέφη που σιτίζονται με ξένο γάλα:

·          Οι φυσιολογικές κενώσεις τους είναι σαν μαλακή αλοιφή

·          Το χρώμα είναι γκρίζο- πράσινο, κίτρινο, καφεκίτρινο ή καφέ, αναλόγως τον τύπο του ξένου γάλακτος

·          Η συχνότητα είναι μια ή δύο φορές κάθε 1 – 2 ημέρες

·          Έχουν πιο συχνά δυσκοιλιότητα, γιατί το ξένο γάλα δεν αφομοιώνεται εύκολα από τον οργανισμό του μωρού

Τι θεωρούμε δυσκοιλιότητα

Ο όρος δυσκοιλιότητα αναφέρεται στην σκληρότητα των κοπράνων και στην δυσκολία της αφόδευσης.

Αν τα κακά του μωρού παραμείνουν αρκετές ημέρες στο έντερο δεν προκαλούν κάποια βλάβη και το πόσο συχνά το μωρό σας έχει κενώσεις, δεν σημαίνει ότι έχει πραγματική δυσκοιλιότητα. Μπορεί το μωρό σας να έχει κενώσεις κάθε 4-5 ημέρες, όμως  αν αυτές είναι μαλακές και περνούν εύκολα, τότε πιθανότατα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Το μωρό σας έχει δυσκοιλιότητα, αν παρουσιάζει τα παρακάτω σημεία:

·     Για νεογνό: σκληρά κόπρανα λιγότερο από μια φορά την ημέρα με ζόρισμα και δυσκολία να τα περάσει.

·          Για μεγαλύτερο μωρό: δεν έχει κένωση για τρεις ημέρες (για μωρά με ξένο γάλα) ή για πάνω από μια εβδομάδα (για βρέφη που θηλάζουν)

o       Έχει σκληρά κόπρανα ξηρά σαν πέτρα και πονάει όταν έχει κένωση

o       Έχει κόπρανα σκληρά σαν σβώλους που τα περνάει με δυσκολία, τραβάει τα πόδια προς τα επάνω, γρυλίζει και κοκκινίζει στο πρόσωπο

o       Έχει γραμμές αίματος στο εξωτερικό μέρος των κοπράνων

o       Έχει δυσφορία στην κοιλιά, παράλληλα με σκληρές και αραιές κενώσεις

Αιτίες της βρεφικής δυσκοιλιότητας

·          Ανεπαρκής λήψη υγρών. Αν το μωρό σαν δεν παίρνει υγρά με την μορφή του μητρικού γάλακτος, του ξένου γάλακτος ή νερού αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα. Ο οργανισμός απορροφά νερό από τα υπολείμματα τροφής για να έχει ισορροπία, προκαλώντας όμως έτσι την αφυδάτωση και την σκληρότητα των κοπράνων.

·          Εισαγωγή νέων τροφών. Για τα μωρά που θηλάζουν είναι συχνή η εμπειρία της δυσκοιλιότητας, όταν αρχίζει η εισαγωγή των στερεών τροφών ή διακόπτεται ο θηλασμός και αρχίζουν να σιτίζονται με ξένο γάλα. Αυτό συμβαίνει γιατί ο οργανισμός τους δεν έχει να συνηθίσει να αφομοιώνει τίποτα άλλο εκτός από μητρικό γάλα.

1.    Εισάγετε τις νέες τροφές σιγά σιγά για επιτρέψετε στο μωρό σας να προσαρμοσθεί.

2.  Μερικές τροφές, όπως το τυρί, το παγωτό, το γιαούρτι, το άσπρο ψωμί, τα μακαρόνια, οι μπανάνες, το καλαμπόκι και οι πατάτες προκαλούν δυσκοιλιότητα. Μικρές ποσότητες από αυτές τις τροφές δεν αποτελούν πρόβλημα.

3.      Αντικαταστήστε το ρύζι με βρώμη ή κριθάρι

·          Διαφορετικοί τύποι ξένου γάλακτος. Κάποιοι τύποι ξένου γάλακτος, όπως χωρίς λακτόζη μπορεί να προκαλούν δυσκοιλιότητα σε μεγαλύτερη συχνότητα. Η αλλαγή γάλακτος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα.

Πως θα βοηθήσετε το βρέφος με την δυσκοιλιότητα

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να ανακουφίσετε το μωρό σας:

·          Γάλα. Αλλάξτε το γάλα που δίνετε στο μωρό σας. Πειραματιστείτε με διάφορα γάλατα, ώσπου να βρείτε αυτό που θα είναι φιλικό για το έντερο του μωρού σας. Επίσης, στη αγορά υπάρχουν ειδικά γάλατα για την δυσκοιλιότητα.

·          Μασάζ κοιλιάς.  Κάνετε το μωρό ένα ζεστό μπάνιο και μετά κάντε μασάζ στην κοιλίτσα του. Βάλτε το χέρι σας στον ομφαλό του μωρού και ήπια, αλλά σταθερά κάντε μασάζ, κάνοντας κυκλικές κινήσεις σύμφωνα με την φορά των δεικτών του ρολογιού και προς τα έξω.

·          Ποδήλατο με τα πόδια του. Κάντε εναλλαγή του μασάζ της κοιλιάς με κινήσεις ποδηλάτου των ποδιών. Ξαπλώστε ανάσκελα το μωρό και λυγίζοντας τα πόδια του, αρχίστε να τα κουνάτε σαν να κάνει ποδήλατο.

·          Νερό. Αυξήστε την ποσότητα του νερού που δίνεται στο μωρό σας. Συνήθως είναι δραστικό στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Για μωρά μεγαλύτερα των 2 μηνών, δώστε 60 – 120 ml νερού δύο φορές την ημέρα επιπλέον από την συνήθη ποσότητα υγρών που παίρνουν. Πειραματιστείτε για να δείτε αν το μωρό σας χρειάζεται μεγαλύτερη ή μικρότερη ποσότητα για να υπάρχει αποτέλεσμα.

Να θυμάστε: το νερό δεν αντικαθιστά τα φυσιολογικά γεύματα του γάλακτος. Επίσης, δεν πρέπει να διαλύετε το γάλα του μωρού με περισσότερο νερό.

·          Χυμός φρούτων. Αν το νερό δεν βοηθάει προσφέρετε στο μωρό σας καθημερινά αραιωμένο χυμό μήλου, αχλαδιού ή δαμάσκηνου (αραίωση μισό- μισό με νερό) επιπλέον από τα συνήθη γεύματα. Ο χυμός φρούτων είναι εξαιρετικά δραστικός στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Τα σάκχαρα στο φρουτοχυμό δεν αφομοιώνονται καλά και έλκουν νερό στο έντερο με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν τα κόπρανα – όχι μικρότερα των 4 μηνών.

o        Ο χυμός μήλου βοηθάει στην δυσκοιλιότητα, ενώ ο πολτός ολόκληρου του μήλου προκαλεί δυσκοιλιότητα. Έχει σχέση με την περιεκτικότητα της πεκτίνης, ουσίας που στον πολτό υπάρχει σε μεγάλη ποσότητα.

o       Η Αμερικάνικη Ακαδημία της Παιδιατρική δεν συνιστά τους χυμούς στα μωρά ηλικίας μικρότερης των έξι μηνών.

·         Φρούτα και λαχανικά.  Αν το μωρό έχει αρχίσει να τρώει στερεές τροφές, προσθέτοντας περισσότερα φρούτα, θα βοηθήσετε με την δυσκοιλιότητα που προκαλείται από τις τροφές τον πρώτο καιρό. Δώστε στο μωρό σας τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (αρακάς, φασολάκια, βερίκοκα, ξερά δαμάσκηνα, ροδάκινα, αχλάδια, δαμάσκηνα ή σπανάκι) δύο φορές την ημέρα έως ότου βελτιωθεί η δυσκοιλιότητα.

·                Γλυκερίνη. Βοηθήστε το μωρό σας με  ένα υπόθετο ή κλύσμα γλυκερίνης.

·        Φάρμακα. Χρησιμοποιούνται μόνο αν αποτύχουν όλα τα άλλα μέτρα. Πολλά υπακτικά φάρμακα δεν χορηγούνται στη βρεφική ηλικία.

http://www.healthychildren.org/English/ages-stages/baby/diapers-clothing/Pages/Infant-Constipation.aspx

http://www.wikihow.com/Deal-With-Baby-Constipation

http://www.askdrsears.com/topics/health-concerns/childhood-illnesses/constipation-2

http://www.justmommies.com/babies/how-to-treat-infant-constipation

Πονοκέφαλος στα παιδιά (4)

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Η θεραπεία του δευτεροπαθούς πονοκεφάλου εστιάζεται στην αντιμετώπιση της ειδικής αιτίας, παράλληλα με συμπτωματική θεραπεία (παυσίπονα) μέχρι να εξαλειφθεί η αιτία.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση του πρωτοπαθούς πονοκεφάλου περιλαμβάνει την προληπτική  (προφυλακτική) και την συμπτωματική θεραπεία.

Οι άμεσοι στόχοι της θεραπείας για την ημικρανία και της κεφαλαλγία τάσης είναι η ανακούφιση του πόνου, η εξάλειψη της ναυτίας και η εγκατάσταση καλού ύπνου.

Οι μακροχρόνιοι στόχοι είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής του αρρώστου μειώνοντας τη συχνότητα και της βαρύτητα των επεισοδίων του πονοκεφάλου.

Για την επίτευξη των στόχων αυτών χρησιμοποιείται φαρμακευτική και μη φαρμακολογική θεραπεία.

Η μη φαρμακολογική θεραπεία της ημικρανίας και της κεφαλαλγίας τάσης περιλαμβάνει την λήψη όλων εκείνων των μέτρων που θα βοηθήσουν τον άρρωστο να μειώσει τις κρίσεις χωρίς να χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή ή σαν επιπρόσθετη αγωγή:

·         Απομάκρυνση των παραγόντων που προκαλούν την κρίση

·        Αλλαγές στο τρόπο ζωής (διαχείριση του άγχους, υγιεινή του ύπνου, άσκηση και διαιτητικές τροποποιήσεις)

·         Ανακούφιση από το στρες

Φαρμακευτική θεραπεία

Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει την επείγουσα ή συμπτωματική θεραπεία για την άμεση ανακούφιση του αρρώστου και την προφυλακτική θεραπευτική αγωγή με σκοπό την μείωση των επεισοδίων πονοκεφάλου.

1. Συμπτωματική θεραπεία

Ανεξάρτητα από την επείγουσα αντιμετώπιση που θα επιλεχθεί, υπάρχουν ορισμένες βασικές κατευθυντήριες οδηγίες, όσον αφορά τη χρήση της επείγουσας θεραπείας, οι οποίες θα πρέπει να συμπεριληφθούν ως μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας του ασθενού.

1.      Λάβετε το φάρμακο όσο νωρίτερα γίνεται, όταν ξεκινά η κεφαλαλγία (μέσα σε 20-30 λεπτά).

2.      Λάβετε την κατάλληλη δόση, μην υποβιβάζετε την κεφαλαλγία.

3.      Έχετε το φάρμακο διαθέσιμο στην τοποθεσία όπου ο ασθενής συνήθως εκδηλώνει την κεφαλαλγία του (π.χ. σχολείο) και συμπληρώστε τις σχολικές φόρμες φαρμάκων.

4.      Αποφύγετε την κατάχρηση των αναλγητικών (περισσότερες από τρεις δόσεις αναλγητικού ανά εβδομάδα).

 Τα φάρμακα που θα χρησιμοποιηθούν στην θεραπευτική αντιμετώπιση της ημικρανίας και της κεφαλαλγίας τάσης πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά ανάλογα :

·         Με τον τύπο του πονοκεφάλου

·         Την συχνότητα

·         Τα συνοδά συμπτώματα (εμετός)

·         Το είδος των ανεπιθύμητων ενεργειών

·         Την ύπαρξη άλλης παθολογικής κατάστασης (πχ, κατάθλιψη)

·    Το φάρμακο πρέπει να είναι το πιο δραστικό και να καταπολεμά όλα τα συμπτώματα, παράλληλα με τον πονοκέφαλο.

Γενικά τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι :

o       Τριπτάνες (sumatriptan, almotriptan, rizatriptan)

o       Isometheptene and ergotamines

o       Ναρκωτικά κη μη ναρκωτικά αναλγητικά (παρακεταμόλη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη)

o       Ηρεμιστικά

o       Αντιεμετικά

·         Πρέπει να γίνεται προσπάθεια για όσο το δυνατόν λιγότερη χρήση των φαρμάκων, ιδιαίτερα των ναρκωτικών

·      Η θεραπεία πρέπει να ελέγχεται από τους γονείς, γιατί αν αφεθεί στο παιδί μπορεί να οδηγήσει σε πονοκέφαλο από υπέρ – χρήση.

1.  Δόση παρακεταμόλης (Depon, Panadol)

·         <12 χρόνων: 10-15 mg/Kg ΒΣ κάθε 6 – 8 ώρες. Συνολική δόση: Όχι πάνω από 2,6 g/ημέρα (5 δόσεις/24 ώρες).

·         >12 χρόνων: 40 - 60 mg/Kg/ημέρα διαιρεμένα κάθε 6 ώρες. Όχι πάνω από 3,75 g/ημέρα (5 δόσεις/24 ωρες)

2.   Δόση ιβουπροφένης (Algofren, Nurofen)

·         10 mg/Kg ανά δόση κάθε 6 – 8 ώρες

3.   Δόση rizatriptan (Maxalt)

Οξεία κρίση ημικρανίας με ή χωρίς αύρα

·         <6 χρόνων: Η ασφάλεια και η δραστικότητα δεν έχουν καθορισθεί

·         6-17 χρόνων (<40 kg): 5 mg από το στόμα μια φορά το 24ωρο

·         6-17 χρόνων (40 kg ή περισσότερο): 10 mg από το στόμα μια φορά το 24ωρο

2. Αντιμετώπιση κρίσης ημικρανίας και πονοκεφάλου τάσης

·         Χορήγηση αναλγητικού και αντιεμετικού φαρμάκου (αν χρειάζεται)

·         Απομάκρυνση και χαλάρωση σε ήσυχο και σκοτεινό περιβάλλον

·         Ύπνος

·         Ενυδάτωση

3. Προφυλακτική θεραπεία

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την προφύλαξη από τις κρίσεις ημικρανίας και της κεφαλαλγίας τάσης περιλαμβάνουν:

·                 Βήτα αναστολείς (προπανολόνη, ναδολόλη)

·                 Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (αμιτρυπτιλλίνη) και η κρυπτοεπταδίνη

·                 Αντιεπιληπτικά ( τοπαμιράτη, βαλπροϊκό οξύ)

·                 Αναστολείς διαύλου του ασβεστίου

Η απόφαση για χορήγηση προφυλακτικής θεραπείας βασίζεται στην συχνότητα και στην βαρύτητα των πονοκεφάλων. Όταν οι πονοκέφαλοι είναι αρκετά συχνοί που επεμβαίνουν στην καθημερινή ζωή του αρρώστου πρέπει να χορηγηθεί προφυλακτική αγωγή.

Η δράση της προφυλακτικής αγωγής δεν είναι άμεση, συχνά χρειάζεται διάστημα 6-8 εβδομάδων πριν το αποτέλεσμα να γίνει ορατό.

Επειδή μπορεί να υπάρχει αυτόματη υποχώρηση της ημικρανίας, για τον λόγο αυτό κάθε 6 – 12  μήνες πρέπει να γίνεται επανεκτίμηση της προφυλακτικής αγωγής.

Μη φαρμακολογική θεραπεία

1. Απομάκρυνση των παραγόντων που προκαλούν τις κρίσεις

2. Αλλαγές στον τρόπο ζωής

Ουσιώδεις παράγοντες στην αντιμετώπιση της οξείας ημικρανίας και της κεφαλαλγίας τάσης είναι:

·       Εγκατάσταση καλών συνηθειών ύπνου – σταθερή ώρα που πηγαίνει για ύπνο, επαρκής χρόνος ύπνου

·         Σχεδιασμός των γευμάτων σε τακτά χρονικά διαστήματα

·         Ξεκούραση

·         Τακτική άσκηση

·         Επαρκή ενυδάτωση

·         Μετρίαση της κατανάλωσης καφεΐνης

·         Ο ρόλος της δίαιτας παραμένει σημείο αντιπαράθεσης. Περίπου μεταξύ 7% και 44% των ασθενών αναφέρουν ότι ένα συγκεκριμένο τρόφιμο ή ποτό μπορεί να προηγηθεί του επεισοδίου της ημικρανίας. 

·         Στα παιδιά οι βασικοί διαιτητικοί, εκλυτικοί παράγοντες είναι:

o     Το τυρί, η σοκολάτα και τα εσπεριδοειδή. Ωστόσο, δεν συστήνεται ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός από τη δίαιτα μιας λίστας τροφών.

o       Μια πιο λογική προσέγγιση είναι να εξετάσουμε τη λίστα των τροφίμων που θεωρούνται ότι συνδέονται με την ημικρανία και να ενθαρρύνουμε τον ασθενή να κρατάει ένα ημερολόγιο πονοκεφάλων, ώστε να εξακριβώσουμε εάν υπάρχει χρονική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης ενός ή περισσοτέρων από αυτά τα τρόφιμα και την ανάπτυξη πονοκέφαλου. Αν ένας συνδετικός κρίκος ανακαλυφθεί, η κοινή λογική επιβάλλει την αποφυγή της ένοχης τροφής.

3. Ανακούφιση από το στρες

Οι άρρωστοι που παρουσιάζουν πονοκεφάλους από τάση πρέπει να κάνουν μια προσπάθεια να ελαττώσουν το στρες και μπορεί να ωφεληθούν από τις θεραπείες συμπεριφοράς/χαλάρωσης. Ψυχοθεραπεία ενδείκνυται για κάθε άρρωστο με έντονο στρες.

Η τακτική άσκηση μπορεί επίσης να μειώσει το στρες και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στους πονοκεφάλους από τάση.

Πηγές

1. Ημικρανία και Άλλες Πρωτοπαθείς Κεφαλαλγίες

Συγγραφείς: Randolpf W. Evans

Έτος Έκδοσης: 2010

2. Pediatric Headache 

Author: J Ivan Lopez, MD, FAAN, FAHS; Chief Editor: Amy Kao, MD  

Medscape.com